Drugtesten in het verkeer in België: vergelijking van urine en speekseltest

Deze studie onderzoekt de waarde van kwantitatieve bioanalyse van drugs in onderzoeken naar drugs en autorijden. Op basis van het feit dat het gebruik van psychoactieve stoffen niet mag worden gecombineerd met autorijden, zou men kunnen argumenteren dat, vooral voor routinetests voor rijden onder invloed van drugs, het rapporteren van kwantitatieve resultaten niet nodig is en dat het voldoende is om de aan- of afwezigheid van een drug(klasse) te bepalen om de prevalentie van rijden onder invloed van drugs te bestuderen of om het risico op een ongeval in te schatten. Het voorbeeld van alcohol, waarbij het risico op een ongeval exponentieel toeneemt met een stijgende bloedalcoholconcentratie (waardoor het gebruik van een lage cut-off voor de aanwezigheid van alcohol het risico op een ongeval onderschat) suggereert dat het gebruik van kwantitatieve drugconcentraties in biovloeistoffen een toegevoegde waarde zou kunnen hebben. In de Belgische DUID-wetgeving worden zowel orale vloeistoffen als bloedstalen afgenomen en geanalyseerd met gelijkaardige cut-offs.