De drugbehandelingskamer: een outcome evaluatie

In België bestaan op elk echelon van de strafrechtsbedeling alternatieve afhandelingen om druggebruikende delinquenten door te verwijzen naar de (drug)hulpverlening. Een Belgische effectstudie toonde aan dat crimineel gedrag en druggebruik daalden na de toepassing van een alternatieve afhandeling (zowel op parket- als op straftoemetingsniveau) en dat er een verbetering optrad voor alle druggerelateerde levensdomeinen. Het gebrek aan een controlegroep liet evenwel geen vergelijking toe met een andere groep druggebruikers (bv. personen die niet doorverwezen werden naar een alternatieve afhandeling) (De Ruyver et al., 2007).

Op het niveau van de straftoemeting werd in mei 2008 binnen de Gentse Rechtbank van Eerste Aanleg een eerste Belgische drugbehandelingskamer opgericht, namelijk het proefproject “drugbehandelingskamer” (DBK). De DKB behandelt alle druggerelateerde zaken en richt zich op problematische druggebruikers die druggerelateerde criminaliteit plegen. Tijdens het eerste werkingsjaar werd het Gentse DBK-project geëvalueerd door de Universiteit Gent en de Dienst voor het Strafrechtelijk Beleid (Colman et al., 2011; Vander Laenen et al., 2012a, 2012b). Deze evaluatiestudie genereerde positieve resultaten, maar kon geen uitspraken formuleren met betrekking tot de effectiviteit. Daarom worden in dit onderzoek de uitkomsten van de DBK onderzocht.